Jerilz

നഷ്ടസ്പന്ദനം…..

2010-03-10T11:14:00.001+05:30

ഓര്‍മ്മകളുടെ ആവ്വനാഴിയില്‍ ഞാന്‍ തിരയുകയായിരുന്നു,...,
എങ്ങോ മറഞ്ഞു പോയ എന്‍റെ ഓര്‍മ്മകളെ,
മറക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്ന പലതും ,
മനസ്സില്‍ അലയടിച്ചു തുടങ്ങി.... ,
വേണ്ടെന്നു കരുതി എല്ലാം തിരികെ വെയ്കവേ ,
അറിയാതെ ഒരമ്പന്‍റെ കൈയില്‍ തട്ടി ,
സിരകളിലെ രക്തം ഇട്ടിട്ടു വീഴവെ ,
അതില്‍ എവിടെയോ നിന്‍റെ കണ്ണുനീര്‍ ഞാന്‍ കണ്ടുവോ ,
അതോ മാനസതിന്റെ മാന്ത്രികം മാത്രമോ അത് ?
എന്‍ നയനങ്ങളിലെ ഉപ്പുരസം രക്തത്തില്‍ അലിഞ്ഞപ്പോള്‍
ഞാനറിഞ്ഞു സോദര ,
കാലത്തിനും മായ്കാന്‍ പറ്റാത്ത മുറിവുകള്‍ ഉണ്ടെന്നു ,
ഒരികളും മരികാത്ത ഓര്‍മകളും ,
തിരികെ കിട്ടാത്ത നിമിഷങ്ങളും ,
പൂവണിയാത്ത സ്വപ്നങ്ങളും.. ,
ഒടുവില്‍ ഹൃദയങ്ങളില്‍ സ്പന്ദനം മാത്രം ബാക്കി ….
എന്നെങ്കിലും ഒരിക്കല്‍ നിലയ്കാന്‍ വേണ്ടി അതും …..

സൗഹൃദ മഴ

2010-03-03T08:38:00.001+05:30

പ്രിയ കൂട്ടുകാരെ നമ്മുടെ സൗഹൃദവും നമ്മളും ഓരോ മഴതുള്ളികള്‍ പോലെയാണ്.......
എല്ലാ തുള്ളികളും ഒരുമിച്ചു പെയ്തു വീഴുമ്പോഴാണ് മഴയ്ക്ക് ഭംഗിയും കുളിര്‍മ്മയും ആസ്വാദ്യതയും ഉണ്ടാകുന്നത്.........!!

അതുപോലെ നമ്മളില്‍ സുഖവും സന്തോഷവും സ്വപ്നവും പ്രണയവും ഉണ്ടാകുന്നത് എല്ലാം ഒരുമിക്കുമ്പോഴാണ് ......!!
നമ്മുടെ സൗഹൃദം എപ്പോഴും........
ഇടവപ്പാതിയുടെ സങ്കീര്‍ത്തനം പോലെ മധുരമായിരിക്കട്ടെ .....!!
വേനല്‍മഴപോലെ കുളിര്‍മ്മയുള്ളതായിരിക്കട്ടെ...!!
തുലാവര്‍ഷമഴ പോലെ ശക്തമായിരിക്കട്ടെ.......!!
ചാറ്റല്‍ മഴപോലെ സുതാര്യമായിരിക്കട്ടെ.......!!
രാത്രിമഴയുടെ സംഗീതം പോലെ ഹൃദ്യമായിരിക്കട്ടെ.......!!
പുലരിമഴ പോലെ താളാത്മകമായിരിക്കട്ടെ..........
മഴതുള്ളി പോലെ നിര്‍മ്മലമായിരിക്കട്ടെ........!!
ഇവിടെ മാറാല പിടിച്ചു കിടക്കുന്ന മനസ്സുകളില്‍
നമ്മുടെ സൗഹൃദത്തിന്‍ മഴത്തുള്ളികള്‍ വീണലിഞ്ഞു....
പുതിയ ചിന്തകളും ബന്ധങ്ങളും പൂത്തുലയട്ടെ .....!!
ഒന്നും തിരിച്ചു പ്രതീക്ഷിക്കാതെ........
നിങ്ങളുടെ സ്നേഹമഴ പെയ്തുകൊണ്ടെയിരിക്കട്ടെ.......... !
അങ്ങിനെ ഈ സൗഹൃദമഴയും തോരാതെ പെയ്യട്ടെ........!!
ഇടവേളകളില്ലാതെ....... !!

RAin !!!!!

2010-02-15T11:39:00.001+05:30

ഇന്നലെയിലെ ഓണസുന്ദരിയുടെ ഓര്‍മ്മയ്ക്കായ്;;;‌

2010-01-12T13:09:00.001+05:30

നീയറിയാതെ ഒരു പക്ഷെ ഞാന്‍ പോലുമറിയാതെ നീ എന്നില്‍ നിറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു. എന്റെ ഗ്രാമത്തിന്റെ വിശുദ്ധിയുള്ള ഒരോണക്കാലത്ത് ഞാന്‍ എന്റെയുള്ളിലെ നിന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. നിന്റെ കണ്ണില്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന സ്നേഹം കണ്ടുവെന്നെയുള്ളൂ. പിന്നെ എനിക്ക് ഓണം പ്രിയപ്പെട്ടതായി; അല്ല പിന്നെയെന്നും എനിക്കോണമായിരുന്നു. ഒരോണക്കാലത്ത് നീ എന്റെതാകും എന്ന് മോഹിക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍. നീ നിറഞ്ഞ എന്റെ മനസിന്‌ രാത്രിയും നിലാവും നക്ഷത്രങ്ങളും ഒക്കെ ഉത്സവങ്ങളായി...

ഒരു മഴ, ഞാനൊരിക്കലും മറക്കാത്ത മഴ. ഓര്‍ക്കാതെ തിമിര്‍ത്തുപെയ്ത മഴയാകെ നനഞ്ഞു നീ എന്നെ നോക്കി നിന്നു; മണിക്കൂറുകളോളം. നീ അന്ന് ശരീരത്തിലേറ്റൂവാങ്ങിയ മഴയോന്നാകെ ഞാന്റെ ആത്മാവിന്റെ ഉള്ളറകളിലെക്കവാഹിച്ചിരുന്നു. അന്ന് മുതല്‍ മഴയും എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതായി. ഇന്ന് മഴയും കടലും ഓണവും എനിക്ക് നീയാണ്. ഉള്ളില്‍ നിനക്കായ്‌ വാക്കുകളുടെ സാഗരം ഇരുമ്പുമ്പോഴും ഞാന്‍ നിശബ്ദനായിരുന്നു. മൗനം എന്‍റെ ദൗര്‍ബലല്യമായ നാളുകള്‍.... ഒരിക്കലും മനസ്സ് തുറക്കാനോ, സ്നേഹത്തെ വാക്കുകളിലോതുക്കാനോ കഴിഞ്ഞില്ലെനിക്ക്. എന്‍റെ പരാജയമാകം....

നാളുകള്‍ വര്‍ഷങ്ങളായി കൊഴിഞ്ഞു. ഞാനിന്നും നിന്നെ മോഹിക്കുകയാണ്, സ്നേഹിക്കുകയാണ് . ആ പഴയ സ്നേഹം ഇന്നും എന്‍റെ ആത്മാവിന്‍റെ ഭാഗമാണ്. എനിക്ക് നിന്നോട് സ്നേഹമാണ്. അവസാനമില്ലാത്ത, അര്‍ത്ഥമില്ലാത്ത സ്നേഹം. സ്നേഹിക്കയാണ് ഞാന്‍. മറുപടി ആഗ്രഹിക്കാതെ, പകരം ഒന്നും ആവശ്യപ്പെടാതെ എന്നും ഈ സ്നേഹം നിനക്കായ്‌ എന്നിലുണ്ടാകും. നീ വരുന്നതും കാത്തു, നീ എന്‍റെതാകുന്നതും മോഹിച്ചു ഇവിടെയുണ്ടാകും ഞാന്‍..……….

പ്രണയാര്‍ദ്രനൊമ്പരം…………‌

2010-01-05T23:47:00.001+05:30

മനസ്സില്‍ ആര്‍ദ്രമായ പ്രണയത്തിന്റെ വര്‍ണ്ണം ചാലിച്ച നിനക്കായ്‌.......

മനസ്സില്‍ പ്രണയത്തിന്റെ തൂവല്‍സ്പര്‍ശവുമായി നീയെന്റെ ഹൃദയം കവര്‍ന്നു. പ്രണയം മനസ്സിന്റെ അവാച്യമായ അനുഭൂതികളില്‍ ഒന്നാണ് എന്ന് അന്ന് ഞാന്‍ മനസിലാക്കി.

ഹൃദയത്തില്‍ സ്നേഹത്തിന്റെ ഇതള്‍ വിരിയിച്ച്.......... മനസ്സില്‍ മോഹത്തിന്റെ തിരി തെളിയിച്ചു........, ഒരു തുളസ്സിക്കതിരിന്റെ പരിശുദ്ധിയോടെ നീ എന്നില്‍ കടന്നു വന്നു. നീലാകാശത്ത് ചിറകടിക്കുന്ന വെന്പ്രാവുപോലെ, മുഗ്ധമായ സംഗീതത്തിന്റെ അല പോലെ, മനസ്സില്‍ വിടരും സ്വപ്നങ്ങളായ് എന്നെന്നും നീയെന്നില്‍ നിറഞ്ഞു നിന്നു. ഒരിക്കലും മറക്കാനാവാത്തവിധം നാമടുത്തുപോയി. അന്നെല്ലാം എന്നെ ഉണര്‍ത്തുന്നത് നിന്റെ സ്വരങ്ങളും, ഉറക്കുന്നത് നിന്റെ കിന്നാരങ്ങളും ഓര്‍മകളും തലോടലുകളും ആയിരുന്നു. എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ നിറയുന്നത് നീ മാത്രമായിരുന്നു. നീ എനിക്ക് എത്ര പ്രിയപെട്ടതാണ് എന്നറിയിക്കാന്‍ എനിക്ക് വാക്കുകളില്ലായിരുന്നു. എന്നും നിന്നോടോപ്പമായിരിക്കനായിരുന്നു എനിക്കിഷ്ടം.

ആ സുന്ദരാനുഭൂതി ഒരിക്കലും മായാതിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് ഞാനാഗ്രഹിച്ചു. പക്ഷെ......

വിധി എന്ന രണ്ടു വാക്ക് എന്നെ നിന്നില്‍ നിന്നും അകറ്റി. അക്ഷരങ്ങളെ താലോലിക്കാനായി നാം പിരിഞ്ഞു. സ്നേഹത്തിന്റെ കാണാക്കയങ്ങളിലേക്കുള്ള വഴി കാണിച്ചു തന്ന്, ഒത്തിരി നിമിഷത്തെ സ്വപ്നങ്ങളും അതിലേറെ നൊമ്പരങ്ങളും സമ്മാനിച്ചു നീ എന്നില്‍ നിന്നും പറന്നകന്നു. " സന്ധ്യതന്‍ മാറിടത്തില്‍ മയങ്ങാന്‍ കിടന്നാലും നീ എന്‍ മനം നിറയുന്നു. ഒന്ന് കാണാന്‍, നിന്നിലലിയാന്‍........"

"വരുവാനവില്ല നിന്നടുത്തെനിക്കെന്നാല്‍ വരുവാനാകും നിനക്കെന്നുമെന്‍ കിനാക്കളില്‍. എന്തിനോ ദാഹിക്കും നിന്‍ ഹൃത്തിന്‍ സ്പന്ദനങ്ങള്‍ ആരറിയാന്‍ ഞാനറിഞ്ഞപോലെ ....."

മണ്ണില്‍ പതിഞ്ഞ മഞ്ഞുതുള്ളിപോല്‍ എന്റെ മനസ്സില്‍ പതിഞ്ഞു നിന്മുഖം. പ്രകൃതിയുടെ സംഗീതത്തില്‍ നൃത്തം വയ്ക്കുന്ന മഞ്ഞുതുള്ളികളോടും, കൂടെ മന്ദം മന്ദം കടന്നു വരുന്ന തെന്നലിനോടും, പരിമളം തൂകുന്ന വണ്ടിനോടും, പിന്നെ രാത്രിയിലെ കളിക്കൂട്ടുകാരനായ തിങ്കളോടും, മനസ്സിലെ വീണമീട്ടി പാടുന്ന വര്‍ണ്ണകിളികളോടും ഞാനെന്റെ മനസ്സിന്റെ മോഹം ചൊല്ലി. ദൂതുമായി നിന്റെ അടുത്ത് വന്നു ഇവര്‍ എല്ലാം ചൊല്ലിയോ??. എന്ത് പറഞ്ഞു നീ ഇവരോട്..........??

നിനക്കായ്‌ ഏകാന്തമായ വഴിയോരത്ത്, ചിതറിവീണ സ്വപനചീളുകള്‍ പെറുക്കിയെടുത്ത് ഒരു കൊച്ചു മാളികയുണ്ടാക്കി കാത്തിരിക്കാം ഞാന്‍; ഇത്തിരി പ്രണയാര്‍ദ്രനൊമ്പരം മനസ്സിന്റെ മയില്പ്പീളിതലുകളില്‍ കാത്തുവച്ച് ....……..

Blue eyed Girl

2009-11-25T16:12:00.001+05:30

“Hey, Blue-eyed girl, tell me

did you like me?

Just like the golden lotus that blooms……

I like you.

Just like a light that is shining………..

Is it the angel of skies…?

Hey Blue-eyed girl tell me …..

Aren’t you the moon, which-

was melted into butter??

Am not I your dream??

When you sing forgetting yourself……

I got excited .

Wine glasses….. sweet melodies…..

Aren’t we one now?

Hey Blue-eyed girl tell me…..

The petal that I forgot to touch,

If you are not touched, it’s a great pleasure.

I don’t know how to end it by just talking

about the love melodies that you share.

Beautiful…….. elating……….

The fulfillment of life.

Blue-eyed beauty, my blue-eyed girl

tell; did you love me. “

one Dream, abt ma Blue Rose

2009-11-19T19:28:00.001+05:30

എന്തിനാണ്.....
അറിയില്ല . എങ്കിലും...............
                                 ഏതോ ഒരു നിമിഷം ഏകാന്തതയുടെ വലയില്‍ അകപ്പെട്ടു ഞാന്‍. മുനയേറിയ കുന്തങ്ങളും നനുനനുത്ത തൂവലുകകളും കൊണ്ട് ഓര്‍മ്മകള്‍ എന്നെ ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞു; എന്നിലേക്ക്‌ പടര്‍ന്നുകയറുവാന്‍.
                            കണ്ണടച്ച് ഞാന്‍; ഇരുട്ടിലായി ലോകം മുഴുവന്‍. ഇരുട്ടാനെനിക്കിഷ്ടം . കാരണം ഇരുട്ടത്താനവള്‍ വരുന്നത്. ഒരു സ്വപ്നടകയെ പോലെ, തൂവെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചു, എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ രാജകുമാരിയായി............   ആകാശത്തിന്റെ ഏതോ കോണില്‍ നിന്നും താരകള്‍ക്കിടയിലൂടെ അവള്‍ ഇറങ്ങി വന്നു. ശരീരമെന്ന വസ്ത്രം കിടക്കയില്‍ തന്നെ ഉപേഷിച്ച് ഞാനും, അവളോടൊത്ത്.....
നനുത്ത വിരലുകള്‍ കോര്‍ത്ത്‌ പിടിച്ചു ഞങ്ങള്‍ നടന്നു. ദൂരെ ഞാനവള്‍ക്ക് കാണിച്ചുകൊടുത്തു; യൂടികൊലോണിന്റെ ഗന്ധമുള്ള നീല രോസപൂവുകള്‍ വിരിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ആ കുന്നിന്‍ ചെരിവ്. രാത്രിജരന്മാരായ കുറുക്കന്മാരെ പോലെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം ഞങ്ങളെ ഉണര്തുവാനും പിന്തിരിപ്പിക്കാനും നടക്കുന്നു. ഇതറിഞ്ഞ ഞാന്‍ എന്റെ രാജകുമാരിയും ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ചു മേഘങ്ങളോടു അപേഷിച്ചു. " ഹേ, മേഘങ്ങളേ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ചുറ്റും ഒരു മൂടുപടം തീര്‍ത്തു തരാമോ?? ". താഴേക്കു ഇറങ്ങി വന്ന മേഘങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ ഞങ്ങള്‍ നടന്നു; നീല റോസാപ്പൂവുകള്‍ തേടി. സന്തോഷത്താല്‍ അവളുടെ മുഖം വിടര്‍ന്നിരുന്നു. ഇടയ്ക്കവള്‍ എന്നോട് ചോദിച്ചു." നീ എനിക്ക് ഇവിടെ ഒരു കൊട്ടാരം പണിതു തരുമോ...?? എന്നും നീ വരുവോളം കാത്തിരിക്കാന്‍ , നീല രോസപ്പൂവുകള്‍ കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ മെത്തയില്‍ നിന്നെ എന്റെ മടിയില്‍ കിടത്തി ആയിരത്തി ഒന്ന് രാവുകളുടെ കഥ പറഞ്ഞു തരുവാന്‍".........
ഞാന്‍ അവളോട്‌ ചോദിച്ചു " പ്രിയപെട്ടവളെ ഞാന്‍ എന്താണ് ഇനി നിനക്കായി ചെയ്തു തരേണ്ടത്‌?? നിനക്ക് ഞാന്‍ താരകളെ കോര്‍ത്തൊരു മാലയുണ്ടാക്കി തരട്ടെ.....?
                                   ഒന്നും മിണ്ടാതെ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളോടെ എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവള്‍ നടന്നു. അതാ അവിടെ വിടര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന നീല റോസപ്പൂവുകള്‍. ഞാന്‍ ഓടിപ്പോയി പൂക്കള് ‍ഇരുത്തെടുക്കവേ റോസാമുള്ളുകള്‍ കൊണ്ടെന്റെ വിരല്‍ മുറിഞ്ഞു. നീല താഴ്വാരം എന്റെ ചോര വീണു ചുവന്ന റോസ് താഴ്വാരം ആയി മാറിയിരിക്കുന്നു. വിരല്‍ മുറിഞ്ഞത് കണ്ടു പേടിച്ചു കണ്ണടച്ച് നിന്ന അവളുടെ അരികിലേക്ക് നടക്കവേ മേഘങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ ഞങ്ങളെ തിരിഞ്ഞു നടന്ന യാഥാര്‍ഥ്യം എന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തി. വീണ്ടും ഞാന്‍ ആ കിടക്കയില്‍; ശരീരം എന്ന വസ്ത്രത്തിനുള്ളില്‍.........
                            മയക്കത്തിന്റെ ആലസ്യത്തില്‍ കിടക്കവേ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഞാനോര്‍ത്തു; അവളിപ്പോഴും ആ കുന്നിന്‍ചെരുവില്‍ എന്നെത്തേടി നടക്കുന്നുണ്ടാവുമോ.........?? ആ നീല റോസപ്പൂവുകളും കൊണ്ട് ......... ഞാന്‍ വരുന്നഅതും കാത്തു.....     എനിക്ക് ചെറിയ പേടിയായി. അവള്‍ ഒറ്റയ്ക്കയിരുന്നില്ലേ ...   സ്വപ്നദേവത എന്നെ ഒരിക്കല്‍ കൂടി അവളുടെ അടുത്ത് എതിചിരുന്നെങ്കില്‍..... ഞാന്‍ സ്വപ്നദേവതയോട് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു.
                                                     ഇത്രയധികം സ്നേഹിക്കാന്‍ എന്റെ ആരാണവള്‍?? എന്നിലെ എന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ എന്റെ പ്രണയിനി ആണോ......?? അല്ലെങ്കില്‍ എന്റെ തോഴിയാണോ...?? അറിയില്ല. പക്ഷെ ഒരു കാര്യം മാത്രമാരിയാമെനിക്ക്. അവളെ ഞാന്‍ എന്നെക്കാളും ഈ പ്രപഞ്ചത്തില്‍ എന്തിനേക്കാളും ഉപരിയായി സ്നേഹിക്കുന്നു. ഞാനുള്ളടത്തോളം കാലം അത് അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരിക്കും......എന്തിനാണ്....................... അറിയില്ല.......................... എങ്കിലും..............................
[ ഇത് ആര് എഴുതിയതാണെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. ഞാന്‍ എന്ത് കൊണ്ട് ഇത് എന്റെ ബ്ലോഗ്‌ -ഇല്‍ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്തു എന്നും എനിക്കറിയില്ല. ഇതൊരു സ്വപ്നത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനം മാത്രമാണ്. ഒരു പക്ഷെ മനസിലെ മോഹങ്ങള്‍ ആയിരിക്കാം സ്വപ്നങ്ങള്‍ ആയി പരിണമിക്കുന്നത്............]
ഹൃദയപൂര്‍വം ,
ജെറില്‍.

2009-09-02T09:25:00.002+05:30

ഓണാശംസകള്‍......

രേവതി നിനക്കായ്‌....

രേവതി ഇന്ന് നീയില്ലാത്ത ആദ്യ ഓണം. ഇന്നലെ നിന്റെ വീടിനടുത്ത് കൂടി പോയപ്പോള്‍ നിന്റെ അസ്ഥിതറയിലെ സാന്നിദ്ധ്യം എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത് കൊണ്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു ഇന്ന് നിന്നെക്കുറിച്ചു എഴുതാന്‍ ഹൃദയം തിക്കി തിരക്കുന്നത്.....

സത്യത്തില്‍ നീയെനിക്ക് ആരായിരുന്നു??? അറിയില്ല. ഒരു ചെറിയ സംഭാഷണം പോലും നമ്മുക്കിടയില്‍ ഉണ്ടായോ എന്നുപോലും എനിക്ക് സംശയമാണ്. അന്നത്തെ നിന്റെ ആ ചെറിയ പുഞ്ചിരി , അത് മാത്രമാണ് നമ്മുക്കിടയില്‍ ഉണ്ടായ ഒരേ ഒരു communication. പക്ഷെ എന്നിട്ടും എന്തിനെന്നറിയില്ല നീ ഈ ലോകം വിട്ടു നക്ഷത്രങ്ങള്‍ക്ക് കൂട്ടിരിക്കാന്‍ പോയപ്പോള്‍ എന്റെ ഹൃധ്യതിന്റെ അകത്തളങ്ങളില്‍ ഒരു നൊമ്പരം ബാക്കിയായത്.....

ഞാന്‍ ഇന്നും ഓര്‍ക്കുന്നു . അന്ന് ആ വെള്ളിയാഴ്ച കോളേജില്‍ നിന്നും വരുന്ന വഴി കൂടിനു സ്നേഹ ഉണ്ടായിരുന്നു. വഴി നീളെ അവളുടെ FM റേഡിയോ ഓണായിരുന്നു. വീട്ടില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ അമ്മ നിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് പൈസ കൊടുക്കുന്നത് കണ്ടു ഞാന്‍ കാര്യം തിരക്കി. നല്ലൊരു കൈതപ്പായ നെയ്യിക്കാന്‍ ആണ് പൈസ കൊടുത്തതെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എനിക്ക് അത്ഭുതം തോന്ന്നി കാരണം സായിപ്പിന്റെ ആ പ്ലാസ്റ്റിക്‌ പായ്യകള്‍ പുരോഗതി , ഉന്നമനം എന്നീ ഓമനപ്പേരുകള്‍ ചലിച്ചു എന്റെ തറയെ പുല്‍കി കിടന്നിരുന്നു. അതിനിടയ്ക്ക് ഒരു കൈതപ്പയ്യ. പക്ഷെ അന്ന് നിനക്ക് ബുക്ക്‌ മേടിക്കാന്‍ പൈസ ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടാണ് നിന്റെ അമ്മ വീട്ടില്‍ വന്നതെന്നും . പയ്യ മേടിച്ചാല്‍ മാത്രം പൈസ തന്നാല്‍ മതി വെറുതെ പൈസ വേണ്ട എന്നും നിന്റെ അമ്മ വാശി പിടിച്ചു. അന്നാണ് നീ നന്നായി പഠിക്കുമെന്നും ഇതുവരെയുള്ള ക്ലാസ്സുകളില്‍ നീയാണ് ഒന്നാമത് എന്നും അമ്മ പറഞ്ഞത്.

അതിനു ശേഷം ആണ് ഞാന്‍ നിന്ന്നെ ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത്. നിനക്കറിയോ കുട്ടി നീയെനിക്ക് ഒരു പ്രചോദനം ആയിരുന്നു. ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ നോവുകള്‍ക്കിടയിലും വിദ്യാഭ്യാസവെളിച്ചതിലെക്കുള്ള നിന്റെ വിജയ പ്രയാണം എനിക്കെന്നും അത്ഭുതമായിരുന്നു. ദാരിധ്ര്യ്തിനെട്യും നോവുകളുടെയും ഇടയ്യില്‍ പുന്ചിരിക്കാനുള്ള വകയുണ്ടെന്നും അതിണ്ടയിലും വിജയം വരിക്കാനുള്ള മാതൃക നീ കാണിച്ചു തന്നു. ശര്മികയെയും ഗോപികയെയും അവരുടെ വീട്ടില്‍ നേരത്തെ എത്തി കാത്തിരുന്നു കുത്തിപൊക്കി അവരെ സ്കൂളില്‍ കൊണ്ട് പോയിരുന്ന നിന്നെ ഞാന്‍ എന്റെ സിറ്റ് ഔട്ടില്‍ നിന്നും എന്നും നോക്കി കാണാറുണ്ടായിരുന്നു.....

അന്ന്, ആ നശിച്ച ദിവസം ഇതൊന അഞാത രോഗം നിന്നെ ഈ ലോകത്ത് നിന്ന് കൊണ്ടുപോയ്യപ്പോള്‍ എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ അകത്തളങ്ങളില്‍ ഒരു വേദനയുടെ നനവ് പടര്‍ന്നിരുന്നു. ദിവസവും എന്റെ വീടിനു മുന്നില്‍ കൂടി ചിരിച്ചലച്ചു പോകുന്ന നീ ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് ഇല്ലതയെന്നോ?? ദൈവവും ചില സമയത്ത് ക്രൂരനാണ്.

കുട്ടി, നീയെനിക്ക് വിജയങ്ങള്‍ കേട്ടിപെടുക്കുന്നതിലെ ഒരു അഞാത പ്രചോദനം ആയിരുന്നു എന്ന് ഞാന്‍ അന്നാണ് മനസിലാക്കിയത്. ഈ അരൂര്‍ ഗ്രാമം മുഴുവന്‍ നിനക്കായ്‌ കരഞ്ഞപ്പോള്‍ ആണ് ഈ ഗ്രാമത്തിനു നീയെത്ര പ്രീയപ്പെട്ടവള്‍ ആണെന്നും ഞാന്‍ എത്ര നിസ്സാരന്‍ ആണെന്നും എനിക്ക് മനസിലായത്. നിശബ്ദയായി നടന്ന നീ ഈ ഗ്രാമത്തെ മുഴുവന്‍ കീഴടക്കിയത് എങ്ങനെ?? അറിയില്ല്ല. ഗ്രാമം മുഴുവന്‍ അന്ന് നിനക്കയ്‌ കന്നെര്‍ ഒഴിക്കിയപ്പോള്‍ കോളേജില്‍ എക്സാം എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്ന എനിക്ക് അവസാനമായി നിന്നെ കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല .ഒരു പക്ഷെ ആ കുട്ടാ ബോധം ആയിരിക്കാം ഇന്ന് ഇതെഴുതാന്‍ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്. പക്ഷെ നീ എനിക്ക് മാപ്പ് തരും എന്ന്നു എനിക്കറിയാം . അതിനെ നിനക്ക് കഴിയൂ. അത്ര നിഷ്കലന്കയാണ് നീ.......

ഇന്ന്നു ഓണം നീയില്ലാത്ത ആദ്യ ഓണം ഇന്ന്നും ശര്മികയും ഗോപികയും അനുവും എന്റെ വീടിലും പറമ്പിലും മറ്റും ഒച്ചയുണ്ടാക്കി നടക്കുന്നുണ്ടാവും ....... നിശബ്ദയായി അവരുടെ കൂടെ നടന്നിരുന്ന്ന നീ മാത്രം ഉണ്ടാവാറില്ല . ഞങ്ങലെയെല്ല്ലാം വിട്ടു നക്ഷത്രങ്ങള്‍ക്ക് കൂടിരിക്കുന്ന്ന എന്റെ പ്രിയ അനുജത്തിക്ക് ഈ ചേട്ടന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ഓണാശംസകള്‍ ... ഹൃദയത്തില്‍ വിങ്ങുന്ന്ന ഈ വേദന എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കു പടരുന്ന്നതിനു മുന്‍പ് ഞാന്‍ നിറുത്തട്ടെ കാരണം ഒര്മാകളുനര്തുന്ന്ന ആ വേദന എനിക്ക് പ്രചോദനം ആണ്. അതെന്റെ കണ്ണിരില്‍ കുതിര്‍ന്നു പോകുന്ന്നതിനു മുന്‍പ് നിറുത്തട്ടെ ......

ഒരായിരം സ്നേഹ മലരുകല്‍ക്കൊപ്പം .

jeril john.

uhtrada pulari

2009-09-01T12:08:00.000+05:30

ennu ഉത്രാടപ്പുലരി , ആദ്യമേ തന്നെ എല്ലാ കൂട്ടം ഫ്രണ്ട്-നും എന്റെ തിരുവോനസംസകള്‍ .

ഈ ബ്ലോഗ്‌ എഴുതുമ്പോള്‍ എന്റെ മനസിലേക്ക് കടന്നു വരുന്ന്നത് .ഞാന്‍ tution ക്ലാസ്സില്‍ പഠിച്ച കാലത്ത് നടന്ന പൂക്കള മത്സരം ആണ്. ടുറേന്‍ ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോകാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് എല്ലാവര്‍ക്കും വലിയ ഇന്റെരെസ്റ്റ്‌ ആയിരുന്നു. ട്യൂഷന്‍ സാറിന്റെ കസിന്‍ സിസ്ടെര്സ്നെ കാണാന്‍ എന്ന്നു പരയ്യുന്ന്നതാവും ശരി . അന്ന് പൂക്കള മത്സരമ ടീം ആയിട്ട് ആയിരുന്ന്നു, എന്റെ ടീമില്‍ റോബിന്‍, മോബിന്‍, അനിത, എന്നിവര്‍ ആയിരുന്ന്നു. സമ്മാനം ഞങള്‍ക്ക് ആണെന്ന് ഞങള്‍ക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു കാരണം അനിതയ്ക്ക് നല്ലവണ്ണം പടം വരയ്ക്കാനും ഡിസൈന്‍ ചെയ്യാനും അറിയാമായിരുന്നു. [ അനിത ഭാവിയില്‍ ഒരു നല്ല ആര്‍ട്ടിസ്റ്റ് ആകും എന്നാണ് ഞങ്ങള്‍ വിചാരിച്ചത്. പക്ഷെ വിധി അല്ലാതെന്തു പറയാന്‍ അവള്‍ ഇന്നൊരു ഹെല്‍ത്ത്‌ ഇന്‍സ്പെക്ടര്‍ ആണ്]
പക്ഷെ അന്ന് പനി പിടിച്ചത് മൂലം അനിത മത്സരത്തിനു വന്നില്ല്ല. എട്ടിന്റെ പണി കിട്ടിയെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ മതി. ഞങളുടെ കാര്യം കഷ്ടമായി . കൂടെയുള്ള ആര്‍ക്കും വരക്കാന്‍ പോലും അറിയില്ല്ല.പൂവും കമ്മി . ഒരു ഡിസൈന്‍ പോലും കയ്യില്‍ ഇല്ല.. മറ്റു ടീമുകള്‍ പൂക്കളം പക്കാലം പകുതിയക്കിയപ്പോള്‍ ഞങ്ങളുടെ പണി തുടങ്ങിയിട്ട് പോലും ഇല്ലയിരുന്ന്നു. അവസാനം ദൈവത്തെ വിചാരിച്ചു കൊണ്ട് ഞങള്‍ തുടങ്ങി . ഡിസൈന്‍ വരയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ സാറിന്റെ കസിന്‍ ഞങളെ ഹെല്പ് ചെയ്യാന്‍ എത്തി. കൂടെ അതിന്റെ സിസ് . ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും കൂടി പൂക്കളം ഇടാന്‍ തുടങ്ങി. അന്ന് ഞങള്‍ ആ പെണ്‍കുട്ടികളുടെ ഇദ്ദയില്‍ കിടന്നു ശരിക്കും വിലസുകയായിരുന്ന്നു. ശരിക്കും മെഴുകി ഞങ്ങള്‍ എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ മതി. അത് കണ്ടു മറ്റു ടീമിലെ കൂട്ടുകാര്‍ പല്ല് കടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി . അവസാനം ഞങ്ങള്‍ ഒരു പൂക്കളം തട്ടികൂട്ടി ശെരിയാക്കി . അത് കണ്ട എല്ലാവരും പറഞ്ഞു ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു ചുക്കും കിട്ടില്ല എന്ന്നു. പക്ഷെ അവസാനം റിസള്‍ട്ട്‌ വന്നപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് സെക്കന്റ്‌ കിട്ടി. സന്തോഷത്താല്‍ ഒരു ഹെവി ടെപ്പം കൂത്ത് തന്നെ ഞങ്ങള്‍ നടത്തി. ഇതിനിടയില്‍ എപ്പോഴോ അറിയാതെ ഞാന്‍ ഒരാളുമായി കൂടിമുട്ടി. കൂട്ടുകാരന്‍ ആയിരിക്കും എന്ന് കരുതി ആ തുല്ലളിനിടയില്‍ ഞാന്‍ അവനെ hug ചെയ്തു. പ്ട്ടെന്നു കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കിയപ്പ്പോള്‍ അത് സാറിന്റെ കസിന്‍. അന്നന് കുറെ സോറി പറഞ്ഞു ഒതുക്കിയെന്കിലും കൂടുകാര്‍ പിന്ന്നെ കാണുമ്പൊള്‍ ഒക്കെ അത് വീണ്ടും കുത്തിപൊക്കി. അവസാനം ഇത് സാറിന്റെ ചെവിയില്‍ എത്തി. സര്‍ question ചെയ്തു. അറിയാതെ സംഭവിച്ചതെന്ന് സാറിന് മനസിലായി. പക്ഷെ അത് ഞാനും ആ പെണ്‍കുട്ടിയും നമ്മിലുള്ള നീണ്ട സൌത്ര്ടതിന്റെ തുടക്കമായിരുന്ന്നു, പിന്നെയും ഞങ്ങള്‍ കണ്ടു. കൂടുതല്‍ അടുത്തു. അവസാനം അവള്‍ തന്ന്നെ തന്റെ പ്രണയം തുറന്നു പറഞ്ഞു. പ്രായം ഞങള്‍ക്ക് പ്രതികൂലം ആയിരുന്നു. രണ്ടു പേര്‍ക്കും അന്ന് ഒരേ പ്രായം. എന്നിട്ടും ഞങ്ങള്‍ അന്ന് സ്വപനങ്ങള്‍ പന്കുവച്ചു . അത് പൂര്തികരിക്കനവുമോ എന്നരിയഞ്ഞിട്ടുകൂടി . കാലം അതിന്റെ സഞ്ചാരം നിരുതിയില്‍ല്ല. ഞങ്ങളുടെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കരഞ്ഞു കേനിട്ടും കാലം അതിനെ പ്രയാണം തുടര്‍ന്നു. അനുസരണ അതിനു കുറവാണ്.. പക്ഷെ ഇതിണ്ടയ്ക്ക് 10 ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞ ഉടനെ അവളും ഫാമിലി-യും ബന്ങലോരെക്ക് പോയി. ഇടയ്ക്കു ചില കത്തുകള്‍. ആ ദൂരം ഞങ്ങളുടെ സ്വപ്നങ്ങളെ തുടച്ചു കളഞ്ഞു. അവളുടെ ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞു അവള്‍ നാട്ടില്‍ വന്നപ്പോള്‍ എന്റെ വീട്ടില്‍ വന്നിരുന്ന്നു. അവള്‍ ആകെ മാറിയിരിക്കുന്നു. അവള്‍ എന്റെ ആ പഴയ അതെ ആ പഴയ പ്രണയം മറന്നു പോയിരിക്കുന്ന്നു. എന്തായ്യാലും ഇന്ന്നു ഈ ഉത്രാട പുലരിയില്‍ ഞാന്‍ അവളെയും ആ പൂക്കളം മറ്സരതെയും വെറുതെ ആലോചിച്ചു പോകുന്ന്നു. എന്തിനാണെന്ന് അറിയില്ല്ല എങ്കിലും ആലോചിച്ചു പോകുന്ന്നു.