ഇന്നലെയിലെ ഓണസുന്ദരിയുടെ ഓര്‍മ്മയ്ക്കായ്;;;‌

                            നീയറിയാതെ ഒരു പക്ഷെ ഞാന്‍ പോലുമറിയാതെ നീ എന്നില്‍ നിറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു.  എന്റെ ഗ്രാമത്തിന്റെ വിശുദ്ധിയുള്ള ഒരോണക്കാലത്ത് ഞാന്‍ എന്റെയുള്ളിലെ നിന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. നിന്റെ കണ്ണില്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന സ്നേഹം കണ്ടുവെന്നെയുള്ളൂ. പിന്നെ എനിക്ക് ഓണം പ്രിയപ്പെട്ടതായി; അല്ല പിന്നെയെന്നും എനിക്കോണമായിരുന്നു. ഒരോണക്കാലത്ത് നീ എന്റെതാകും എന്ന് മോഹിക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍. നീ നിറഞ്ഞ എന്റെ മനസിന്‌ രാത്രിയും നിലാവും നക്ഷത്രങ്ങളും ഒക്കെ ഉത്സവങ്ങളായി... 

 

                                ഒരു മഴ, ഞാനൊരിക്കലും മറക്കാത്ത മഴ. ഓര്‍ക്കാതെ തിമിര്‍ത്തുപെയ്ത മഴയാകെ നനഞ്ഞു നീ എന്നെ നോക്കി നിന്നു; മണിക്കൂറുകളോളം. നീ അന്ന് ശരീരത്തിലേറ്റൂവാങ്ങിയ മഴയോന്നാകെ ഞാന്റെ ആത്മാവിന്റെ ഉള്ളറകളിലെക്കവാഹിച്ചിരുന്നു. അന്ന് മുതല്‍ മഴയും എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതായി. ഇന്ന് മഴയും കടലും ഓണവും എനിക്ക് നീയാണ്. ഉള്ളില്‍ നിനക്കായ്‌ വാക്കുകളുടെ സാഗരം ഇരുമ്പുമ്പോഴും ഞാന്‍ നിശബ്ദനായിരുന്നു. മൗനം എന്‍റെ ദൗര്‍ബലല്യമായ നാളുകള്‍.... ഒരിക്കലും മനസ്സ് തുറക്കാനോ, സ്നേഹത്തെ വാക്കുകളിലോതുക്കാനോ കഴിഞ്ഞില്ലെനിക്ക്. എന്‍റെ പരാജയമാകം.... 

                                      നാളുകള്‍ വര്‍ഷങ്ങളായി കൊഴിഞ്ഞു. ഞാനിന്നും നിന്നെ മോഹിക്കുകയാണ്, സ്നേഹിക്കുകയാണ് . ആ പഴയ സ്നേഹം ഇന്നും എന്‍റെ ആത്മാവിന്‍റെ ഭാഗമാണ്. എനിക്ക് നിന്നോട് സ്നേഹമാണ്. അവസാനമില്ലാത്ത, അര്‍ത്ഥമില്ലാത്ത സ്നേഹം. സ്നേഹിക്കയാണ് ഞാന്‍. മറുപടി ആഗ്രഹിക്കാതെ, പകരം ഒന്നും ആവശ്യപ്പെടാതെ എന്നും ഈ സ്നേഹം നിനക്കായ്‌ എന്നിലുണ്ടാകും. നീ വരുന്നതും കാത്തു, നീ എന്‍റെതാകുന്നതും മോഹിച്ചു ഇവിടെയുണ്ടാകും ഞാന്‍..……….