Wednesday, September 2, 2009


ഓണാശംസകള്‍......


രേവതി നിനക്കായ്‌....

രേവതി ഇന്ന് നീയില്ലാത്ത ആദ്യ ഓണം. ഇന്നലെ നിന്റെ വീടിനടുത്ത് കൂടി പോയപ്പോള്‍ നിന്റെ അസ്ഥിതറയിലെ സാന്നിദ്ധ്യം എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത് കൊണ്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു ഇന്ന് നിന്നെക്കുറിച്ചു എഴുതാന്‍ ഹൃദയം തിക്കി തിരക്കുന്നത്.....
സത്യത്തില്‍ നീയെനിക്ക് ആരായിരുന്നു??? അറിയില്ല. ഒരു ചെറിയ സംഭാഷണം പോലും നമ്മുക്കിടയില്‍ ഉണ്ടായോ എന്നുപോലും എനിക്ക് സംശയമാണ്. അന്നത്തെ നിന്റെ ആ ചെറിയ പുഞ്ചിരി , അത് മാത്രമാണ് നമ്മുക്കിടയില്‍ ഉണ്ടായ ഒരേ ഒരു communication. പക്ഷെ എന്നിട്ടും എന്തിനെന്നറിയില്ല നീ ഈ ലോകം വിട്ടു നക്ഷത്രങ്ങള്‍ക്ക് കൂട്ടിരിക്കാന്‍ പോയപ്പോള്‍ എന്റെ ഹൃധ്യതിന്റെ അകത്തളങ്ങളില്‍ ഒരു നൊമ്പരം ബാക്കിയായത്.....
ഞാന്‍ ഇന്നും ഓര്‍ക്കുന്നു . അന്ന് ആ വെള്ളിയാഴ്ച കോളേജില്‍ നിന്നും വരുന്ന വഴി കൂടിനു സ്നേഹ ഉണ്ടായിരുന്നു. വഴി നീളെ അവളുടെ FM റേഡിയോ ഓണായിരുന്നു. വീട്ടില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ അമ്മ നിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് പൈസ കൊടുക്കുന്നത് കണ്ടു ഞാന്‍ കാര്യം തിരക്കി. നല്ലൊരു കൈതപ്പായ നെയ്യിക്കാന്‍ ആണ് പൈസ കൊടുത്തതെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എനിക്ക് അത്ഭുതം തോന്ന്നി കാരണം സായിപ്പിന്റെ ആ പ്ലാസ്റ്റിക്‌ പായ്യകള്‍ പുരോഗതി , ഉന്നമനം എന്നീ ഓമനപ്പേരുകള്‍ ചലിച്ചു എന്റെ തറയെ പുല്‍കി കിടന്നിരുന്നു. അതിനിടയ്ക്ക് ഒരു കൈതപ്പയ്യ. പക്ഷെ അന്ന് നിനക്ക് ബുക്ക്‌ മേടിക്കാന്‍ പൈസ ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടാണ് നിന്റെ അമ്മ വീട്ടില്‍ വന്നതെന്നും . പയ്യ മേടിച്ചാല്‍ മാത്രം പൈസ തന്നാല്‍ മതി വെറുതെ പൈസ വേണ്ട എന്നും നിന്റെ അമ്മ വാശി പിടിച്ചു. അന്നാണ് നീ നന്നായി പഠിക്കുമെന്നും ഇതുവരെയുള്ള ക്ലാസ്സുകളില്‍ നീയാണ് ഒന്നാമത് എന്നും അമ്മ പറഞ്ഞത്.

അതിനു ശേഷം ആണ് ഞാന്‍ നിന്ന്നെ ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത്. നിനക്കറിയോ കുട്ടി നീയെനിക്ക് ഒരു പ്രചോദനം ആയിരുന്നു. ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ നോവുകള്‍ക്കിടയിലും വിദ്യാഭ്യാസവെളിച്ചതിലെക്കുള്ള നിന്റെ വിജയ പ്രയാണം എനിക്കെന്നും അത്ഭുതമായിരുന്നു. ദാരിധ്ര്യ്തിനെട്യും നോവുകളുടെയും ഇടയ്യില്‍ പുന്ചിരിക്കാനുള്ള വകയുണ്ടെന്നും അതിണ്ടയിലും വിജയം വരിക്കാനുള്ള മാതൃക നീ കാണിച്ചു തന്നു. ശര്മികയെയും ഗോപികയെയും അവരുടെ വീട്ടില്‍ നേരത്തെ എത്തി കാത്തിരുന്നു കുത്തിപൊക്കി അവരെ സ്കൂളില്‍ കൊണ്ട് പോയിരുന്ന നിന്നെ ഞാന്‍ എന്റെ സിറ്റ് ഔട്ടില്‍ നിന്നും എന്നും നോക്കി കാണാറുണ്ടായിരുന്നു.....

അന്ന്, ആ നശിച്ച ദിവസം ഇതൊന അഞാത രോഗം നിന്നെ ഈ ലോകത്ത് നിന്ന് കൊണ്ടുപോയ്യപ്പോള്‍ എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ അകത്തളങ്ങളില്‍ ഒരു വേദനയുടെ നനവ് പടര്‍ന്നിരുന്നു. ദിവസവും എന്റെ വീടിനു മുന്നില്‍ കൂടി ചിരിച്ചലച്ചു പോകുന്ന നീ ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് ഇല്ലതയെന്നോ?? ദൈവവും ചില സമയത്ത് ക്രൂരനാണ്.

കുട്ടി, നീയെനിക്ക് വിജയങ്ങള്‍ കേട്ടിപെടുക്കുന്നതിലെ ഒരു അഞാത പ്രചോദനം ആയിരുന്നു എന്ന് ഞാന്‍ അന്നാണ് മനസിലാക്കിയത്. ഈ അരൂര്‍ ഗ്രാമം മുഴുവന്‍ നിനക്കായ്‌ കരഞ്ഞപ്പോള്‍ ആണ് ഈ ഗ്രാമത്തിനു നീയെത്ര പ്രീയപ്പെട്ടവള്‍ ആണെന്നും ഞാന്‍ എത്ര നിസ്സാരന്‍ ആണെന്നും എനിക്ക് മനസിലായത്. നിശബ്ദയായി നടന്ന നീ ഈ ഗ്രാമത്തെ മുഴുവന്‍ കീഴടക്കിയത് എങ്ങനെ?? അറിയില്ല്ല. ഗ്രാമം മുഴുവന്‍ അന്ന് നിനക്കയ്‌ കന്നെര്‍ ഒഴിക്കിയപ്പോള്‍ കോളേജില്‍ എക്സാം എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്ന എനിക്ക് അവസാനമായി നിന്നെ കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല .ഒരു പക്ഷെ ആ കുട്ടാ ബോധം ആയിരിക്കാം ഇന്ന് ഇതെഴുതാന്‍ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്. പക്ഷെ നീ എനിക്ക് മാപ്പ് തരും എന്ന്നു എനിക്കറിയാം . അതിനെ നിനക്ക് കഴിയൂ. അത്ര നിഷ്കലന്കയാണ് നീ.......

ഇന്ന്നു ഓണം നീയില്ലാത്ത ആദ്യ ഓണം ഇന്ന്നും ശര്മികയും ഗോപികയും അനുവും എന്റെ വീടിലും പറമ്പിലും മറ്റും ഒച്ചയുണ്ടാക്കി നടക്കുന്നുണ്ടാവും ....... നിശബ്ദയായി അവരുടെ കൂടെ നടന്നിരുന്ന്ന നീ മാത്രം ഉണ്ടാവാറില്ല . ഞങ്ങലെയെല്ല്ലാം വിട്ടു നക്ഷത്രങ്ങള്‍ക്ക് കൂടിരിക്കുന്ന്ന എന്റെ പ്രിയ അനുജത്തിക്ക് ഈ ചേട്ടന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ഓണാശംസകള്‍ ... ഹൃദയത്തില്‍ വിങ്ങുന്ന്ന ഈ വേദന എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കു പടരുന്ന്നതിനു മുന്‍പ് ഞാന്‍ നിറുത്തട്ടെ കാരണം ഒര്മാകളുനര്തുന്ന്ന ആ വേദന എനിക്ക് പ്രചോദനം ആണ്. അതെന്റെ കണ്ണിരില്‍ കുതിര്‍ന്നു പോകുന്ന്നതിനു മുന്‍പ് നിറുത്തട്ടെ ......


ഒരായിരം സ്നേഹ മലരുകല്‍ക്കൊപ്പം .
jeril john.

2 comments: